kat op vensterbank
Dierenliefde,  Lifestyle

Omgaan met het overlijden van een huisdier

Daar zit ik dan onderweg naar de dierenarts, samen met mijn konijntje Pip in zijn reismandje op de bijrijdersstoel. Hij is aan het stikken. Waarschijnlijk is er een brokje verkeerd geschoten in zijn keelgat, en nu kan hij niet meer ademen. Ik ben zo bang, bang dat Pip het niet zal overleven. Ik ben er nog helemaal niet klaar voor om afscheid van Pip te nemen. Maar kan je er überhaupt ooit klaar voor zijn wanneer een huisdier overlijdt?

Gelukkig is met Pip alles goed gekomen, maar het had anders af kunnen lopen. Helaas maakt bijna iedereen het wel een keer mee in zijn of haar leven: de dood van een huisdier. Een extreem verdrietige gebeurtenis, want een huisdier maakt deel uit van je leven. Of je dier nou een natuurlijke dood sterft, overlijdt als gevolg van ziekte of ongeluk, of je kiest voor euthanasie: in alle gevallen brengt het verlies veel verdriet en emoties met zich mee. En hoe ga je daar dan mee om? Ik vertel jullie hoe ik omga met het overlijden van mijn huisdieren en het veelvoorkomende rouwproces wat een mens doormaakt, wanneer een dier overlijdt.

Het overlijden van mijn huisdieren

Euthanasie:

Gisteren hebben mijn moeder en ik de keuze moeten maken om onze kat te euthanaseren. Ariël was 14 jaar en mijn moeder en ik hebben haar vier jaar geleden uit het asiel gehaald. Ze was een zwerfkat en niemand wilde haar omdat ze al zo ‘oud’ was. Ariël was simpelweg té lief. Ze liet haar waardering blijken uit een overload aan kopjes, die zo hard waren dat je er bijna een hersenschudding van kreeg. Het was voor mij dus ook een van de moeilijkste keuzes die ik ooit heb moeten maken. Het was geen eerlijke keuze, want wie zijn wij mensen om te bepalen dat haar leven erop zit?

Je wilt altijd het beste voor je dier, en wanneer je dier ziek is dan wil je er alles aan doen om het in leven te houden. Onze kat had al tijden last van artrose, een hernia en waarschijnlijk was ze ook nog eens dement. Op een gegeven moment is het belangrijk om te gaan kijken naar het welzijn van het dier, en hoe graag je jou beestje ook in leven houdt, jij je egoïsme de baas bent. Stel jezelf de vraag of het dier nog wel gelukkig is. Dit was zij niet meer, en toch bleef de keuze moeilijk.

kat op vensterbank
Ariël
Overlijden door ziekte:

Afgelopen april heb ik afscheid moeten nemen van mijn lieve konijn Poetchie, ze was een Nederlandse hangoor dwerg van 2,5 jaar oud. Zij was mijn steun tijdens de periode dat mijn angststoornis nog dagelijks invloed op mij had. In die tijd kwam ik niet veel buiten en zag ik maar weinig mensen. Ik zat voornamelijk veel met Poetchie op de bank te knuffelen en wanneer ik weer werd overvallen door een huilbui, wist Poetchie mij te troosten door simpelweg niet te oordelen (want dat kunnen ze niet want het zijn dieren. Die denken niet, dúh) en haar zachte kopje tegen mij aan te drukken.

Poetchie is gestorven aan een gasbuik. Ik kan me nog herinneren dat toen mijn konijn stierf mensen om mij heen tegen mij zeiden: ‘Ze heeft haar taak volbracht, want jij bent weer beter.’ Maar natuurlijk zitten er altijd mensen bij die zeggen: ‘Het is toch maar een konijn’. En ja, ze was een konijn. En mijn kat, was ook maar een kat. Maar echte dierenliefhebbers die weten wat voor invloed deze lieve haarballige, fluffy wezentjes op ons hebben. Het maakt niet uit of het een konijn is, een vogel, een hond of een olifant. Dieren doen iets met ons. En wanneer zij sterven, sterft niet alleen je dier maar ook je maatje.

konijn op bed
Poetchie

Schuldgevoel

Omdat Poetchie haar ziekte zo plotseling kwam opduiken heb ik heel erg lang last gehad van een schuldgevoel. Waarom had ik het niet aan zien komen? Waarom was ik niet eerder naar de dierenarts gegaan? Dit is een veelvoorkomend kenmerk wat mensen hebben, wanneer hun dier overlijdt. Maar de werkelijkheid is dat je er niks aan kan doen en zolang je jezelf de schuld blijft geven zal dit alleen maar het rouwproces bemoeilijken.

Erkenning

Het moment dat je s’ochtends wakker wordt en je vergeet dat je dier er niet meer is zal wellicht moeilijk zijn. Het mandje is leeg, je hoeft geen brokjes te pakken, je hoeft niet te gaan wandelen. Je hele leven verandert, letterlijk. Je ochtendritueel zal nooit meer hetzelfde zijn, dus onderschat ook niet dat dit een grote verandering voor je zal zijn. Op een gegeven moment zal je steeds meer begrijpen dat de situatie verandert is. De dood van je geliefde huisdier op wat voor manier dan ook ontkennen, zal het verwerken en het omgaan met het verlies alleen maar moeilijker maken.

Boosheid

Sommige mensen zullen in het rouwproces wellicht last hebben van boosheid. Boos op de bestuurder die hun hond heeft doodgereden, boos op de ziekte die de dood tot gevolg had of de dierenarts die er niet in is geslaagd om het leven van je huisdier te redden. Boosheid kan je ook afleiden van het verwerken van je verdriet, waardoor je het verdriet vasthoudt in plaats van het los te laten en te beginnen met de verwerking. Probeer je boosheid op een gezonde manier los te laten. Praat er met vrienden en familie over zodat zij jou gevoelens kunnen bevestigen, maar er ook met een nuchtere blik naar kunnen kijken.

Verdriet

Sta jezelf toe om verdrietig te zijn. Je mag huilen, want de dood van een huisdier is ook iets wat heel erg verdrietig is. Zoek steun bij andere om ervoor te zorgen dat je jezelf niet eenzaam en geïsoleerd gaat voelen. Focus je op het verwerken van gevoelens van verdriet en spendeer tijd aan het creëren van een eerbetoon aan je huisdier. Zoek de mooiste foto uit van je huisdier en geef deze foto een mooi plekje in huis, leg daarvoor het lievelingsspeeltje van jou dier of het halsbandje wat hij of zij altijd droeg.

Acceptatie

Op een gegeven moment zal de dood van je huisdier iets zijn wat je kan accepteren. Het is gebeurd en je kan er niks meer aan veranderen. Je hebt jou dier een mooi leven gegeven en je zal hem of haar nooit vergeten. Een dier zal altijd een speciaal plekje in jou hart hebben. De eerste paar dagen denk je misschien nog heel vaak aan jou pluizenbol en zit je uren te huilen, maar de weken daarna zal het steeds minder worden. En als je dan weer een periode wat vaker verdrietig bent, is het ook niet erg.

Het is toch bijzonder mooi dat wij mensen zo veel liefde kunnen geven en ontvangen van deze mooie diertjes? Ik prijs mezelf gelukkig dat ik Poetchie en Ariël heb mogen kennen en dat ik hun liefde heb mogen voelen.

Kusjes,

Tara

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *