werken aan laptop met logo twijfelmoeder
Lifestyle,  Mijn reis naar herstel,  persoonlijk,  Social media

Twijfelmoeder? Wat moet ik daar nu?

Ik ben pas een klein jaar bezig met mijn verhalen en interesses delen via social media. In eerste instantie via vlogs op YouTube en foto’s op Instagram. Ik heb bekende bloggers en influencers altijd al heel interessant gevonden, maar zelf die stap wagen en een blog beginnen of werken als social influencer? No, thankyou. Wat zullen andere daar wel niet van denken? En what the hell betekenen die woorden als: SEO, Public Relations en Affiliate marketing? Had je mij een jaar geleden verteld dat ik hier nu zou zitten, schrijvende achter mijn laptop, wachtende op de post waarin weer een cadeautje (= een super gaaf mega cool product om te reviewen!) geleverd zou worden, dan had ik je niet geloofd. Nu zul je je afvragen, waarom ben ik dan toch in deze situatie terecht gekomen? Ik ga het jullie vertellen!

De kracht van geluk

Als eerste wil ik jullie mededelen dat de situatie waarin ik mij nu bevind een situatie is waar ik super gelukkig van word. In tegenstelling tot anderhalf jaar terug kan ik eindelijk weer zeggen dat ik gelukkig* ben. Inmiddels ben ik erachter gekomen waardoor mijn geluk voorheen niet vanzelfsprekend was: Ik hield mij altijd heel veel bezig met de mening van anderen. Ik vond het belangrijk om mij aan te passen en datgene te doen wat van mij werd verwacht: naar school gaan, werken, sociale contacten behouden etc. Alles ging op de automatische piloot en gepaard met perfectionisme probeerde ik alle doelen te behalen die ik voor mezelf had gesteld. En geloof me, ik had veel doelen en regels voor mezelf. Maar hoe kan je gelukkig worden als je niet bezig bent met het gene wat je leuk vindt, maar alleen maar bezig bent met het gene wat je van jezelf verwacht? En wat vond ik leuk? Ik kon mezelf niet meer verantwoorden tegenover mezelf en besloot om het roer om te gooien.

*De situatie waarin onze diepste behoeften zijn verwezenlijkt

Nadat ik alle giftige mensen en activiteiten uit mijn leven had gezet, een emotionele detox had genomen en klaar was om te gaan ontdekken wat ik nou echt wilde gaan doen met mijn leven, ben ik simpelweg activiteiten gaan doen waar ik zin in had. Tekenen (waar ik niet heel goed in was to be honest. But in my defense: het had een therapeutische uitwerking), zingen, schrijven, foto’s en video’s bewerken. En uiteindelijk, mezelf verdiepen in het hele Sociale media-wereldje. Ik merkte dat dit iets was wat ik super interessant vond en graag meer over wilde leren.

Werkervaringsplek bij Twijfelmoeder

Omdat werken nog een te grote stap voor mij is – zoals ik al ooit eerder in een blog schreef– maar ik wel behoefte kreeg aan meer verantwoordelijkheid, was een werkervaringsplek de perfecte volgende stap. Via mijn moeder kwam ik in contact met Patricia, de oprichtster van Twijfelmoeder.

Niet alleen Patricia’s blog sprak mij aan, maar ook haar manier van werken. Ze is heel puur en doet geen dingen waar ze niet achter staat. Iets waar ik persoonlijk ook een voorstander van ben. Vooral omdat we tegenwoordig in een tijd leven waar veel dingen op social media mooier worden gemaakt dan dat ze daadwerkelijk zijn. Patricia geeft mij de kans om mezelf te ontwikkelen als social influencer en blogger en deelt haar kennis met mij en reikt mij handvatten toe om mijn dromen waar te maken.

Ik vind het heel fijn dat ik op een werkplek zit waar ik mezelf kan zijn, maar waar ik ook naartoe mag komen samen met mijn angststoornis en mij daarvoor niet hoef te schamen. De eerste paar keer dat ik op kantoor kwam vond ik het moeilijk om mezelf open te stellen, maar inmiddels is het zo gezellig en vind ik het zo fijn om met iemand samen te werken die ambitieus en grappig (ja, we zijn heel grappig samen) is.

Zonder Twijfelmoeder geen Thee met Tara

Zoals ik jullie straks al had verteld ben ik begonnen met vloggen op mijn youtubekanaal, maar het liefste was ik al meteen begonnen met bloggen. Ik heb schrijven altijd heel leuk gevonden en ik vond bloggen een goede manier om mensen te bereiken als ervaringsdeskundige op het gebied van geestelijke gezondheidsproblemen. Toch durfde ik die stap nog niet te zetten en hield de mening van andere mij wederom tegen om mijn dromen te volgen. Wanneer Patricia mijn enthousiasme zag over het beginnen van een blog zei ze meteen: ‘Ja, doen!’

Ik wist wat ik wilde, ik wist hoe ik het wilde en ik had de mogelijkheid om het te doen, omdat ik precies op de plek was waar ik de kans kreeg om het te doen. Mijn motivatie om een eigen blog te beginnen steeg nog meer en ik besloot om er gelijk werk van te maken. Ik kan dus wel met zekerheid zeggen dat er zonder Twijfelmoeder, geen Thee met Tara zou zijn geweest. En ben ik even blij dat ik hier toch aan begonnen ben.

Kusjes,

Tara

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *