Lifestyle,  Mijn reis naar herstel,  persoonlijk

Van Girl Interrupted naar Girl Boss

Het is alweer 2 jaar geleden dat ik thuis kwam te zitten en alles wat ik om handen had weg moest laten vallen. Ik voelde me angstig, lusteloos en ik had het idee dat niemand mij snapte. Man, wat voel je je eenzaam als je denkt dat niemand je snapt. Ik stelde mezelf voor hoe een leven zonder angst en depressie eruit zou zien, maar concludeerde al snel dat zo’n leven voor mij toch nooit werkelijkheid zou worden. Ik was niet te helpen, maar ik was tóch benieuwd naar welke therapie ik deze keer weer zou krijgen en welk persoon er nu weer dacht dat mij kon helpen. Ik was teleurgesteld omdat ik nog niet was geholpen, maar ik had stiekem nog wel hoop, omdat het misschien tóch mogelijk zou zijn. Ik stond pas net op het punt om aan mijn traumaverwerking te beginnen en ik had nog een lange weg te gaan… Inmiddels zijn we twee jaar verder en ben ik niet meer bang, voel ik me ambitieuzer dan ooit en weet ik dat herstel wél mogelijk is.

Zonder diploma ben je nergens

Iedereen kan groeien en iedereen kan leren. Maar groeien doe je in de lengte en leren doe je op school. Zo dacht ik er altijd over. Zwart of wit. Goed of fout. Ik droomde wel, maar ik wist dat het niet realistisch was. Een eigen bedrijf beginnen was dus ook iets waar ik nooit aan had gedacht. Het was 2016 en ik zat in het laatste jaar van mijn opleiding. Ik hoefde nog maar een paar maanden stage te lopen en dan had ik mijn diploma. Een diploma, dáár kan je pas wat mee in het leven. Zonder diploma ben je nergens.

Tara 2.0

Geen diploma hebben was nog wel het laatste waar ik mij druk om maakte toen ik eenmaal bezig was met herstellen. Na maanden lang een gevoel van onrechtvaardigheid te hebben ervaren, bang te zijn geweest wat andere van mij dachten, boos te zijn geweest op alles en iedereen en me eenzaam te hebben gevoeld, had ik eindelijk de rust gevonden om iets te gaan doen waar ik gelukkig van werd. Alle verschillende emoties waren wel een keer aan bod gekomen dus ik was hartstikke moe maar ik moest bezig blijven, want structuur is hartstikke belangrijk wanneer je aan het herstellen bent van een mentale ‘ziekte’. Maar wat moest ik gaan doen? De ene zei dat ik moest gaan tekenen (twee tekeningen met de familie-drietand-ledematen verder besloot ik dat dit niet voor mij was weggelegd) en de ander zei dat ik moest gaan zingen, omdat dat altijd al mijn passie was geweest. Maar ik wilde mij focussen op iets nieuws. Wat ging de nieuwe, gepassioneerde, ambitieuze en depressie-en-angst vrije Tara doen?

Thee met Tara

Ik durfde mijn huis niet uit, dus het was best moeilijk om iets te vinden om te doen. Ik keek veel filmpjes op YouTube en des tijds was Bibi Breijman mijn grote heldin. Haar video’s maakte mij altijd aan het lachen en ik dacht: ‘waarom ga ik zelf niet gewoon video’s maken?’. Ik noemde mijn YouTube kanaal: Thee met Tara. De naam had iets therapeutisch vond ik zelf (wanneer drink je thee? Als je even lekker een momentje voor jezelf neemt, met je vriendinnen praat over het leven of een praatje gaat maken met je psycholoog. Toch?), maar het had geen vastgestelde betekenis, zoals: Tara’s reis naar herstel, wel zou hebben. Ik kon er zelf nog een eigen invulling aan geven en dat vond ik fijn. In eerste instantie maakte ik vlogs (die niet heel interessant waren aangezien ik altijd alleen maar thuis was), maar op ten duur begon ik er achter te komen wat ik echt leuk vond en zo ontstond de blog versie van Thee met Tara.

Het bloggen begon op een gegeven moment leuke extra’s met zich mee te brengen zoals het uittesten van leuke producten en daar reviews over schrijven. Des te groter je bereik, des te meer samenwerkingen. Natuurlijk wilde ik met mijn blog een groter bereik krijgen zodat ik mensen met mentale gezondheidsproblemen kon helpen door middel van het vertellen van mijn verhaal. In het begin van mijn depressie had ik namelijk zelf zo ontzettend veel behoefte aan bevestiging dat ik niet de enige was. Ik ging mij dus verdiepen op het gebied van Social Media marketing. Hoe kon ik deze doelgroep bereiken?

The Bucket List

Met het stellen van deze vraag aan mezelf is mijn passie voor ondernemen ontstaan. Ik wil mensen helpen met soortgelijke ervaringen, mensen die hun dromen willen achtervolgen, mensen die denken dat het mogelijke niet mogelijk is. Het is mij in de afgelopen twee jaar wel degelijk gelukt om niet meer bang te zijn, ambitieus te zijn en de bevestiging te krijgen dat ik er niet alleen voor sta en dat ik het wél kan! Ik was niet de enige die opzoek was naar mijn doelgroep. Er zitten 100’de ondernemers op Social Media die bepaalde mensen willen bereiken, maar niet weten hoe. En ik kan hun helpen en dat vind ik zo fijn!

Dream big! You can do it! Never give up! Alle clichés zijn waar. Dus besloot ik, toen Daniek mij gister voorstelde om een Bucket List te maken, dat te doen! Mijn dromen zijn niet onmogelijk en ik kan alles doen zolang ik in mezelf geloof en niet opgeef. Daarom heb ik op mijn Bucket List gezet: mezelf inschrijven bij de Kamer van Koophandel! Ik had er twee jaar voor nodig om er achter te komen wat ik écht wil doen. En wat is nou twee jaar van je hele leven?

Kusjes,

Tara

Omslagfoto door: Celine Theunissen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *