wanneer het niet meer gaat
Mijn reis naar herstel,  Ondersteuning,  persoonlijk

Wanneer het niet meer gaat – Mijn verhaal

Iedereen heeft momenten in zijn of haar leven dat ‘het’ even niet meer gaat. Hier verzinnen ze dan altijd een excuus voor. ‘Het’ gaat even niet meer, want mijn studie maakt me ongelukkig. Of ‘het’ gaat even niet meer, want op mijn werk maak ik veel fouten. Er wordt snel gezegd ‘het’ gaat niet. Maar wanneer gaat ‘het’ echt niet meer? Wanneer iemand zegt: ‘het’ gaat niet meer. Wat is jouw invulling daar dan van? Vraag je die persoon dan wat er niet meer gaat? En als die persoon antwoord, hoe serieus neem jij hem of haar dan? En zit je echt te wachten op een eerlijk antwoord?

Ik wil niet dat mijn blog een plek wordt waar ik alleen maar mijn depressieve verhalen met jullie deel, want ik vind het nog altijd erg moeilijk om mezelf kwetsbaar op te stellen. Maar in sommige gevallen denk ik, dat ik veel mensen kan helpen die hetzelfde hebben gevoeld (of voelen) als wat ik heb gevoeld.

Functioneren in mijn leven

Ik kan me nog herinneren wanneer het bij mij niet meer ging. Toen de structuur wegviel in mijn leven, ging ‘het’ niet meer. En met ‘het’ bedoel ik: functioneren in mijn leven. Natuurlijk ging ‘het’ in eerste instantie af en toe nog wel, maar al snel kwamen er dagen dat ‘het’ helemaal niet meer ging.

Zoals uit bed komen in de ochtend. Hoeveel moeite kan dat kosten? Nou, ontzettend veel! Ik kon mezelf er niet toe zetten om me omhoog te trekken en mijn voeten op de grond te zetten. Het kostte zoveel moeite en pijn, dat ik alleen maar kon huilen. Ik had echt het gevoel alsof mijn ziel pijn deed. Alsof mijn lichaam veranderd was van een gezond lichaam van een 19-jarige naar een grote grafplaats.

‘Je bent jong en dan weet je gewoon nog niet zo goed wat je wilt!’

Een hele lange tijd heb ik dit gevoel weten te onderdrukken. Ik voelde me niet gelukkig, maar ik dacht dat iedereen dat zo voelde. Ik vond school niet zo leuk, mijn werk was niet zo leuk, alles vond ik gewoon een beetje matig. Maar hé, iedereen deed het! Dus dan doe ik het ook! Ik had al vaker gezegd tegen anderen dat ik mij ongelukkig voelde, maar dan werd mij verteld dat het niet altijd leuk kon zijn (no shit sherlock) en gaven ze ‘de leeftijd’ de schuld. ‘Je bent jong en dan weet je gewoon nog niet zo goed wat je wilt!’ Dat is zeker waar, maar dat had niks te maken met mijn problemen. Ik voelde me dus totaal niet serieus genomen.

Ik zei tegen mezelf dat ik me dan maar niet zo moest aanstellen, en dat ik door moest gaan. Als ik een paniekaanval kreeg, of een spontane huilbui, dan snapte ik er niks van en dan vond ik van mezelf dat ik het tot op de bodem moest uitzoeken. Ik dacht dat denken daarvoor de beste optie was (spoiler alert! Dat was het niet, denken = killing!).

Herkenning van mijn depressie

Structuur is in mijn leven heel belangrijk, dat weet ik nu. En omdat ik daar momenteel weer wat moeite mee heb, kreeg ik dus de ingeving om deze blogpost voor jullie te schrijven, omdat ik het wel relevant vind. Ik besef me dit iedere keer weer, wanneer ik beetje bij beetje wat meer druk voel en wat meer verantwoordelijkheid krijg. Dat is absoluut niet verkeerd, want ik weet nu hoe ik er mee om moet gaan.

De herkenning van mijn depressie kreeg ik pas, toen ik mezelf van alles op de hals had gehaald en dat ineenkeer weg viel. Tussen mega, super, ontzettend hard werken en niks doen, zat geen tussenstap voor mij. Dit is iets waar ik af en toe nog steeds moeite mee heb. Ik woonde samen met mijn vriend, ik werkte in de bioscoop en ik deed een afstudeerstage van mijn opleiding leisure and hospitality. Ineens kreeg ik het besef dat ik iets moest veranderen in mijn leven, want zo was ik doodongelukkig. Ik dacht dat het aan mijn werk lag, dus ik nam ontslag. Maar het ging niet weg. Daarna dacht ik dat het aan mijn stage lag, dus ik stopte met mijn stage. Maar nog steeds het ging niet weg. Uiteindelijk maakte ik het uit met mijn vriend, maar dat zorgde ervoor dat ik alleen maar ongelukkiger werd.

Oké, gefeliciteerd Tara! Je hebt alles in je leven overhoop gegooid en je voelt je nog steeds kut! En nu? Ja precies, ‘het’ ging niet meer. ‘Het’ ging absoluut niet meer. Er was zoveel in mijn leven gebeurd, waardoor ik in een leven terecht kwam waarvan ik nooit had gedacht in terecht te komen. Verkeerde keuzes, verkeerde plekken, een verkeerde tijd en met verkeerde mensen zal ik maar zeggen. Ik was ontzettend ongelukkig. Ik wilde dit leven niet meer leven en ik vroeg me af wat me er nog van weerhield om er een punt achter te zetten. Dit was de duisterste gedachte die ik ooit heb gehad. Mensen vertelden mij dat een einde maken aan mijn leven geen oplossing was en dat het allemaal wel weer goed zou komen. Maar ik geloofde ze niet.

Het enige wat ik dacht, was dat deze mensen mij niet begrepen. Ik had al zo vaak gezegd dat ‘het’ niet meer ging en er veranderde niks. Ik kreeg geen hulp, terwijl ik eindelijk na al die maanden had besloten om erom te vragen. In plaats van hulp te krijgen, werd ik op een wachtlijst gezet. Hierdoor moest ik nog 3 maanden wachten op professionele hulp. Ik snapte toen hoe het voelde om een depressie te hebben.

Een depressie is een ziekte die ervoor zorgt dat je niet meer gezond kan nadenken. Ik heb mensen met een depressie voorheen altijd aanstellers gevonden die gewoon lui zijn. Het spijt me nu zo hard dat ik dit ooit heb gedacht! Want voor mij is het nu zo duidelijk wat het is, doordat ik het zelf heb ervaren. Een depressief persoon snapt het niet als je tegen die persoon zegt dat hij/zij zich niet druk moet maken en naar de positieve dingen in het leven moet kijken. Je kan niks verwachten van een depressief persoon, omdat hij/zij niet eens iets van zichzelf kan verwachten. Als je een depressie hebt dan denk je werkelijk dat je niet bent gemaakt voor dit leven. Je snapt er gewoon niks van en gaat zoveel mogelijk proberen na te denken, zodat je het uiteindelijk wel snapt. Maar je komt niet tot een conclusie.

Structuur is key 

De ondersteuning die mij heeft geholpen, is vooral de hulp van anderen die mij vertelden hoeveel ik waard was en die echt hun best deden om mij te zien lachen. Ondanks dat ik hetgeen wat ik voorheen leuk vond in mijn leven op dat moment had uitgesloten, waren er een paar dingen die mij aan het lachen maakten. Zoals: het knuffelen met een dier, iets lekkers eten of drinken of een liedje luisteren wat mij blij maakte (dexys midnight runners – come on eileen van dit nummer kan je niet, niet vrolijk worden). Voor een gezond mens is de omgang met een depressief iemand super zwaar, lees hier hoe je ondersteuning kan bieden. Op een gegeven moment heb ik een manier gevonden om mijn leven weer op te pakken, één van die dingen was structuur.

Structuur is de sleutel in mijn leven, wat ik al eerder zei in dit artikel: ‘Wanneer ik geen structuur heb gaat mijn hersenpan weer rare dingen suggereren, waarvan ik weet dat ik ze niet serieus moet nemen!’. Maar de ene dag gaat dat net iets beter dan de andere dag.

Wacht niet te lang en zoek geen excuus wanneer ‘het’ niet meer gaat. Het is jouw leven en je hebt zo ontzettend veel om voor te leven! Je bent het hartstikke waard!

 

Kusjes,

Tara

6 Reacties

  • Tamara scheers

    Super mooi geschreven en ik denk dat het heel waardevol kan zijn voor anderen die erin zitten of ermee te maken hebben in hun omgeving. Dat dieren een goede invloed hebben wist ik al haha

  • Karen

    Hè Tara, moedig dat je deze blog schrijft. Hopelijk help je er mensen mee die in zo’n situatie zitten. Ik heb erin gezeten. Wat je zegt structuur helpt en doen waar je blij van wordt ook al heb je er totaal geen zin in. Dans, zing, knuffel dieren / mensen en praat. Heb het vertrouwen dat het niet zo blijft, want geen enkele dag is hetzelfde. Alles verandert.

  • Loena

    Heel erg herkenbaar. Ik heb de afgelopen jaren telkens weer in die spiraal gezeten. Ook het vragen om hulp en dan te horen krijgen ‘ach stel je niet aan’. Dat helpt dus niets. Inmiddels heb ook ik die structuur in mijn leven aangebracht en zolang ik me daar aan hou dan komt het best goed. Verder zijn technieken als het schrijven van mijn dagboek (en blog), lezen, haken, meditatie van enorme toevoeging voor mij. Heel veel succes alvast.
    Liefs Loena

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *